
خبرگزاری آریا- یادداشت دکترعابدین مؤمنی استاد دانشگاه تهران، وابستگی و ناامنی.
به گزارش خبرنگارآریادرشهرستان بابل:یادداشت دکترعابدین مؤمنی استاد دانشگاه تهران، وابستگی و ناامنی به شرح ذیل آمده است.
بسم اللّٰه الرَّحمٰن الرَّحیٖم
این روزها همهاش صحبت از دیجیتال است: دولت دیجیتالی، بازار دیجیتالی، پول دیجیتالی، دانشگاه دیجیتالی، جنگ دیجیتالی، روابط دیجیتالی، همسریابی دیجیتالی و... . خلاصه، همۀ ابعاد زندگی دیجیتالی شده است؛ چنانکه فنّاوری، -یعنی دجّال بزرگ،- ما را بلعیده؛ دیگر «ما»، ما نیستیم؛ «ما» هم دیجیتالی شده و هستیم، بلکه دیجیتال شده و هستیم. فناوری، اطلاعات در اختیار ما قرار میدهد، شستشوی مغزی به ما میدهد، ما را با خودمان بیگانه کرده، میان ما و خودمان دوئیت ایجاد نموده است؛ ما خودمان را دیگری میبینیم، با خودمان به عنوان دیگری گفتگو میکنیم، درگیر میشویم، خشم میگیریم و... .
چنان به نظام دیجیتال وابسته شدیم که با مختلشدن سیستم دیجیتال، در فضای تیره و تار قرار گرفته، دنیا در جلوی چشممان تاریک خواهد بود؛ درمانده شده، ناتوان از انجام هر کاری خواهیم بود، به گونهای که احساس خطر خواهیم کرد؛ حیات فردی و اجتماعی ما در معرض نابودی خواهد بود، وحشت تمام وجود ما را فرا خواهد گرفت، ناامید از زندگی و زنده بودن خواهیم بود.
وابستگی به فناوری و زندگی دیجیتالی در شرایطی است که حیات نظام دیجیتال و مدیریت فناوری خارج از کشور قرار دارد؛ نبض فناوری در سرزمینهای دیگر میزند. اختیار آن با کسانی است که جز سود و منفعت و درآمد و قدرت، چیزی دیگر برای آنان مطرح نیست؛ انسانیت و اخلاق، حقوق بشر و امثال آنها، در برنامۀ آنان مربوط به دنیای ما قبل زندگی دیجیتالی است.
در چنین شرایطی، حفظ زندگی غیردیجیتالی در عرض زندگی دیجیتالی ضروری است تا دستیابی فناوری در تراز سرزمینهای دارای فناوری و سازندۀ زندگی دیجیتالی فراهم گردد؛ تا زمانی که در دستیابی به فناوری در تراز سرزمینهای دارای فناوری ممکن و میسر نشد، گره زدن تمام ابعاد زندگی یک ملت به زندگی دیجیتالی، اقدام خطرناک است.
الآن زمان نفی مطلق زندگی دیجیتالی نیست، مخالفت با زندگی دیجیتالی نیست، فاصله گرفتن با فناوری دیجیتال نیست؛ بلکه با تلاش مضاعف باید به فناوری در تراز جهانی دست یافت تا استقلال کشور حفظ شود و از تهدید صنعت و فناوری در امنیت کامل بود.
عابدین مؤمنی
استاد دانشگاه تهران
25 بهمن 1404