همگرایی شبکه‌های فیبر نوری و بی سیم در چین

خبرگزاری آریا - متخصصان چینی موفق شدند سامانه ارتباطی یکپارچه‌ای از شبکه‌های فیبرنوری و بی سیم با ثبت سرعت بی‌سابقه انتقال داده ایجاد کنند.
بر اساس مطالعه‌ای که در مجله نیچر منتشر شد، یک گروه پژوهشی چینی سامانه‌ای ارتباطی و یکپارچه توسعه داده که شبکه‌های فیبر نوری و بی‌سیم را به یکدیگر متصل می‌کند و حد نصاب جهانی تازه‌ای در سرعت انتقال داده به ثبت رسانده است.
این تیم پژوهشی با مشارکت دانشگاه پکن، آزمایشگاه پنگ چنگ، دانشگاه شانگهای‌تک و مرکز ملی نوآوری اپتوالکترونیک، یک سامانه ارتباطی همگرا طراحی کرده‌اند که امکان انتقال سیگنال تک‌کاناله با سرعت 512 گیگابایت بر ثانیه از طریق فیبر نوری و 400 گیگابیت بر ثانیه از طریق ارتباط بی‌سیم را فراهم می‌کند.
وانگ شینگجون از نویسندگان مسئول این مقاله در دانشگاه پکن، اعلام کرد: سامانه جدید از انتقال دو حالته در شبکه‌های فیبر نوری و بی‌سیم پشتیبانی می‌کند و علاوه بر رفع محدودیت‌های پهنای باند و کاهش تجمع نویز، توان مقابله با تداخل را نیز افزایش می‌دهد.
این گروه همچنین یک سناریوی دسترسی کاربر 6G در مقیاس بزرگ را شبیه‌سازی کرد و دسترسی هم‌زمان به ویدیوی چندکاناله 8K را در 86 کانال به صورت بلادرنگ به نمایش گذاشت و به پهنای باندی دست یافت که بیش از 10 برابر استاندارد فعلی 5G است.
این سامانه علاوه بر فراهم کردن ظرفیت ارتباطی بسیار بالا، از نظر مصرف انرژی، هزینه و قابلیت توسعه در مقیاس وسیع نیز عملکرد مطلوبی نشان می‌دهد. معماری کاملاً نوری آن امکان ادغام مستقیم با شبکه‌های نوری موجود را فراهم کرده و همگرایی عمیقی میان شبکه‌های دسترسی سیار و شبکه‌های فیبر نوری ایجاد می‌کند.
وانگ تاکید کرد: این سامانه ظرفیت کاربرد گسترده‌ای در سناریو‌هایی مانند ایستگاه‌های پایه 6G و مراکز داده بی‌سیم دارد و می‌تواند معماری سامانه‌های مخابراتی را دگرگون کرده و زیرساخت ارتباطات یکپارچه فیبر و بی‌سیم با پهنای باند بسیار بالا برای نسل آینده را پایه‌گذاری کند.
افزایش تقاضا برای توان محاسباتی در مراکز داده هوش مصنوعی و پیشرفت شبکه‌های بی‌سیم نسل بعدی 6G، نیازمند انتقال سیگنال با سرعت بالا و تأخیر پائین در سناریو‌های گوناگون است.
با این حال، تفاوت در معماری سیگنال و تجهیزات سخت‌افزاری میان سامانه‌های فیبر نوری و بی‌سیم، دستیابی به انتقال پرسرعت و سازگار انتها به انتها میان این دو بستر را در قالب یک زیرساخت مشترک دشوار کرده و به چالشی جدی برای شبکه‌های مخابراتی پرسرعت تبدیل شده است.